با سلام به همه دوستان عزیز

شعر زیر یکی از شعر هایه فریدون هست

چرا وقتی که آدم تنها می شه
غم و غصه اش قد یه دنیا میشه
میره یه گوشه ی پنهون می شینه
اونجا رو مثل یه زندون می بینه
غم تنهایی اسیرت می کنه
تا بخوای بجنبی پیرت میکنه

با تشکر: سامان . ک